Il était une fois... ένα κοριτσάκι ! (entre Volos et Skiathos)

Aller au contenu | Aller au menu | Aller à la recherche

samedi 23 juin 2007

Και το Σεπτέμβριο ;

Διορίζεσαι, Ilek, διορίζεσαι ! Δεν θα τα παρατήσεις όλα για έναν άνδρα, έτσι;
Πρώτον, δεν είναι "ένας άνδρας"... Είναι Ο άνδρας μου, όσο κι αν φαίνεται να έγιναν όλα πολύ γρήγορα. Δεύτερον... Όχι, δεν θα τα παρατήσω όλα. Δεν τα παρατάω, είναι εκεί, σ'ένα μέρος του μυαλού και της ζωής μου και περιμένουν.

Lire la suite

samedi 16 juin 2007

Je sais, je sais...

Dernièrement, je copie un peu trop souvent des textes de ce blog à un ou deux forums (ou le contraire) mais bon... Même si, selon le forum auquel ça s'adresse, le centre d'intérêt change un peu, ben ce que je vis en ce moment, je ne peux pas vraiment (ou je ne prends pas le temps) de l'écrire de trois manières différentes... Y a souvent des détails qui changent, qui s'ajoutent, qui disparaissent... Bref.

Lire la suite

vendredi 15 juin 2007

Vous vous rappelez de mon concours ?

Ben ça y est, les résultats sont sortis...

Je sais plus combien on était (1200 qqchose, je crois) mais y avait 240 places, ça je sais.
Les résultats sont sortis... Je suis vingtième et ma jolie fée 50è :) :)

Βγήκαν τα αποτελέσματα του ΑΣΕΠ ! 240 διοριστέοι... Είμαι 20η και η καλύτερή μου φίλη 50η!!!

Edit : Me suis trompée... On est 1200 à avoir la moyenne. Au total on était 2500 à participer :)

FAQ sur Bryan

Si, si, j'ose LOL
Je vois que son handicap provoque pas mal de questions mais que souvent vous avez peur d'être indiscrètes en les posant... Je vous prépare donc une petite FAQ que je remplirai au fur et à mesure de vos questions et de mon inspiration.

Lire la suite

jeudi 14 juin 2007

Bryan...

Samedi soir, cérémonie officielle d'ouverture de la régatte, à Volos. Je m'approche de la place où elle a lieu et je vois un homme debout. "Gni ?? Bryan ?? Bah, non, ça doit être un gars qui lui ressemble..." J'ai mon t-shirt de volontaire, ça me fait bizaaaarre de voir les athlètes sur leur 31. Je me ballade un peu parmi eux, je me sens pas trop à ma place entre tous ces officiels venus saluer les efforts et le courage de "mes athlètes", je comprend pas trop à quoi servent tous ces discours... Catherine arrive et Bryan nous propose de nous faire prendre en photo, à trois. Je croyais que la photo allait être prise au-dessus de la taille et j'ai donc une position bien stupide, complêtement tordue mais bon... Un peu plus tard, c'est au tour de Catherine de me dire "Hey, regarde ! Bryan..." Bon ben apparemment il a des prothèses, hein :-)

Lire la suite

Ca y est !

J'inaugure une nouvelle catégorie...

Lire la suite

mardi 12 juin 2007

Do you want a hug ?

Quand on rencontre un ange… on remercie le dieu auquel on croit ou, simplement, sa chance. Mais quand on en rencontre une vingtaine, on ne peut rien faire de plus que fermer les yeux et savourer ce moment unique. J’ai passé une semaine… Exceptionnelle. Unique. Entourée par des gens d’une force et d’une douceur incroyable. On a eu la chance d’avoir les championnats du monde de challenger (un petit voilier) près d’ici et je suis allée les aider. J’étais là pour préparer les voiliers, aider les athlètes à y entrer, porter les voiliers jusqu’à la mer et, après les courses, faire le contraire (sortir les voiliers, sortir les athlètes et ranger les voiles) mais dès le début, j’ai été amenée à aider les athlètes, aides et organisateurs étrangers à communiquer avec les Grecs. Au bout de qq heures j’étais devenue interprète officieuse du championnat, invitée à la table des officiels etc. Mon t-shirt de bénévole portait la mention « Do you want a hug ? ». Les autres bénévoles de mon groupe (ceux qui s’occupaient des bateaux, en gros) portaient le même t-shirt mais comme au bout de deux jours à peu près tout le monde connaissait mon nom (et mon sourire), c’est également moi qui avais droit aux hugs.

Lire la suite

samedi 2 juin 2007

Εδώ και μια βδομάδα...

έχει ξεκινήσει μια υπέροχη ιστορία. Εδώ και μια βδομάδα για μένα δηλαδή, γιατί άλλοι δουλεύουν εδώ και μήνες για να γίνει. Και για άλλους... είναι έργο ζωής.
Δεν μπορώ ακόμα να βρω λόγια γι αυτό που ζω, θα προσπαθήσω να το κάνω μετά, όταν όλα τελειώσουν...
Συναντάω άτομα που... που με κάνουν και χαμογελώ, που με κάνουν να τα βλέπω όλα ωραία, που με κάνουν να ξεχνάω όλα τα υπόλοιπα.

Lire la suite

vendredi 1 juin 2007

This one is for Amalia…

"Every patient has the right to being respected and maintaining his dignity." (Greek law, article 47, L.2071/1992)

"Quacks should be the exception, you guys, not the norm…" (Amalia Kalyvinou , 1977-2007)


Since the age of 8, Amalia Kalyvinou started having pains. Despite her numerous visits to doctors and several admissions to hospitals, no-one managed to diagnose her in time with the benign neurinoma of her lower extremity, which was the actual diagnosis at that point. 17 years later, Amalia was told that the neurinoma had transformed by then into a malignant tumour.

For the next 5 years, Amalia not only had to fight with the cancerous disease and amputation, but also with a corrupt Greek National Health System: it ignores (by choice) the ongoing patient-to-doctor bribery and insists on time-consuming bureaucratic methods and practices. Besides radiotherapy and chemotherapy, Amalia had to face the financial exploitation by doctors that stood opposite to rather than by her side. On top of her pain, she had to endure the greediness of private clinics and the exhaustingly long waiting queues of the health insurance system, in order to get legal approval for some ridiculously low financial compensation.

Amalia passed away on Friday, May the 25th, 2007. She was just 30 years old.

Before dying, she managed to document her experience and share it with us in her blog http://fakellaki.blogspot.com. The promising literature graduate named in there each and every one of the doctors she had to bribe, praising at the same time the ones that honoured the Hippocratic Oath. Her testimony moved thousands of people that stood by her side all the way to the end.

"Amalia's main aim was to tell her story, so that she could awaken as many people and as many consciences as possible. She mainly wanted to show that there are ways to resist not only the self-regulation and authority of dishonest and heartless doctors, but also the bureaucrats of the Health System."

(Dikaia Tsavari & Georgia Kalyvinou – Amalia's mother & sister)

According to the Greek law, it is considered a major disciplinary offence for the doctors of the Greek National Health System to:

"Accept bonus and especially any compensation or property grant, for any medical service provided.”

Amalia Kalyvinou fought for things that are taken for granted in a modern European country. Unfortunately, this is not the case for Greece. Continuing Amalia’s effort where she left off, we protest in public and we demand:

* THE STATE TO TAKE IMMEDIATE ACTION TO STOP BRIBERY AND THE INEQUALITY BROUGHT IN THE TREATMENT OF PATIENTS.

* THE NATIONAL HEALTH COMMITTEE TO BE MORE FLEXIBLE SO AS PATIENTS STOP FALLING VICTIMS TO TIME-CONSUMING BUREAUCRATIC PROCESSES.

* THE DEPARTMENT OF HEALTH TO ENSURE STRICTER CONTROL ON THE RELATION OF DRUG COMPANIES – MEDICAL SERVICE.
* FULL UTILISIZATION OF CURRENTLY ABANDONED HOSPITAL INFRASTRUCTURE. CONTINUOUS AND COMPLETE SCIENTIFIC TRAINING & DEVELOPMENT FOR DOCTORS AND NURSES.

* CREATION OF A NATION-WIDE ELECTRONIC MEDICAL RECORD SYSTEM, TO SPEED UP PROMPT DIAGNOSIS AND TREATMENT

LET’S END THE HYPOCRISY OF THE ONES THAT GOVERN, WHO PREFER TO ALLOW DOCTORS TO BE BRIBED BY THEIR PATIENTS, INSTEAD OF PROVIDING THEM WITH A DECENT SALARY.

* NO MORE BRIBERY
* NO MORE BUREAUCRACY
* NO MORE LIES



WE DEMAND FREE AND EFFICACIOUS HEALTHCARE SERVICES FOR ALL.


Next time you’ll have to bribe a doctor, just don’t. Choose instead to make a donation. Amalia’s last wish was to contribute to the -under construction- Oncological Centre for Children. (Elpida foundation, tel no 0030210-7757153, email: info@elpida.org, Bank accounts: National bank of Greece, account no 080/480898-36, Alphabank account no 152-002-002-000-515. Please remember to quote that your donation is “for Amalia”)


INTERNET MOVEMENT OF AMALIA’S FRIENDS

Για την Αμαλία...

(



«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.


Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ
* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ
* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.
* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ



ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ


ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.


Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").



ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ